Infinitive: dont; donet
Action Form: bezañ o tont
En Ur Form: en ur zont
Past Participle: deu
Indicative
Present
| Sg.1 | deuan |
| Sg.2 | deuez |
| Sg.3 | deu |
| Pl.1 | deuomp |
| Pl.2 | deuit |
| Pl.3 | deuont |
| Imp. | deuer |
Imperfect
| Sg.1 | deuen |
| Sg.2 | deues |
| Sg.3 | deue |
| Pl.1 | deuemp |
| Pl.2 | deuec'h |
| Pl.3 | deuent |
| Imp. | deued |
Definite past
| Sg.1 | deuis |
| Sg.2 | deujout |
| Sg.3 | deuas |
| Pl.1 | deujomp |
| Pl.2 | deujoc'h |
| Pl.3 | deujont |
| Imp. | deujod |
Future
| Sg.1 | deuin |
| Sg.2 | deui |
| Sg.3 | deuio; deuy |
| Pl.1 | deuimp; deufomp⁴ |
| Pl.2 | deuot; deuoc'h; deufet⁴ |
| Pl.3 | deuint; deufont⁴ |
| Imp. | deuor; deufer⁴ |
Future, short
Future, long
Indicative
Localization, Present
Localization, Past
Habitual, Present
Habitual, Past
Conditional
Potential, Conditional
| Sg.1 | deufen |
| Sg.2 | deufes |
| Sg.3 | deufe |
| Pl.1 | deufemp |
| Pl.2 | deufec'h |
| Pl.3 | deufent |
| Imp. | deufed |
Unreal Conditional
| Sg.1 | deujen |
| Sg.2 | deujes |
| Sg.3 | deuje |
| Pl.1 | deujemp |
| Pl.2 | deujec'h |
| Pl.3 | deujent |
| Imp. | deujed |
Conditional, short
Conditional, long
Imperative
Affirmative
| Sg.2 | deus |
| Sg.3 | deuet |
| Pl.1 | deuomp |
| Pl.2 | deuit |
| Pl.3 | deuent |
Negative
| Sg.2 | na zeus ket |
| Sg.3 | na zeuet ket |
| Pl.1 | na zeuomp ket |
| Pl.2 | na zeuit ket |
| Pl.3 | na zeuent ket |
Verbs conjugated like dont
dont,
Translations
Etymology
A suppletive verb. The verbal noun is from Middle Breton donet (influenced by monet (“to go”)), from Old Breton diminet. Cognate with Welsh dyfod, dod, and Cornish dos, dones; from Old Breton di, do + monet (“to go”). The other forms are from Proto-Celtic *toageti, itself also a suppletive verb (stemming from *ageti (“to drive”) and *pelh₂-). See also Old Irish do·aig (“to drive off”). See: Middle Breton 'donet'.
Verbs referencing "dont"
Cornish
dos.
Sample Sentences