Infinitive
абвінава́ціць
abvinavácicʹ
Aspect: perfective
Verb Class: 4a
Participles
| Passive Past | абвінава́чаны |
| Adverbial Past | абвінава́ціўшы |
| Active Present | abvinaváčany |
| Passive Present | abvinaváciwšy |
Present
Present
Future
| я | абвінава́чу |
| ты | абвінава́ціш |
| ён;яна́;яно́ | абвінава́ціць |
| мы | абвінава́цім |
| вы | абвінава́ціце |
| яны́ | абвінава́цяць |
Future
| я | abvinaváču |
| ты | abvinaváciš |
| ён;яна́;яно́ | abvinavácicʹ |
| мы | abvinavácim |
| вы | abvinavácicje |
| яны́ | abvinavácjacʹ |
Past
| masculine | абвінава́ціў |
| feminine | абвінава́ціла |
| neuter | абвінава́ціла |
| plural | абвінава́цілі |
Past
| masculine | abvinaváciw |
| feminine | abvinavácila |
| neuter | abvinavácila |
| plural | abvinavácili |
Imperative
| Sg.2 | абвінава́ць |
| Pl.2 | абвінава́цьце |
| Sg.2 | abvinavácʹ |
| Pl.2 | abvinavácʹcje |
Etymology
Sample Sentences
Translations