Вецер ледзь не збіў Танюху з ног, як кеглю. Бацька паспеў ухапіць малую за канцы шаліка, завязанага на вузел ззаду, і прыціснуць да сябе. (The wind nearly knocked Tania off her feet like a bowling pin. Her father was fast enough to grab the little girl by the ends of her scarf, tied in a knot at the back, and pull her close, wrapping her in his arms.) [2020, Мікола Адам, ...І прыдбаў гэты дом, Minsk: Чатыры чвэрці, →ISBN, page 148; republished as ...І прыдбаў гэты дом, Litres, 2022, →ISBN:]