Noun: σιγή
Hyphenation:
Gender:
Nominative
| Singular | sīgḗ |
| Dual | sīgā́ |
| Plural | sīgaí |
Genitive
| Singular | σῑγῆς |
| Dual | σῑγαῖν |
| Plural | σῑγῶν |
| Singular | sīgês |
| Dual | sīgaîn |
| Plural | sīgôn |
Dative
| Singular | sīgēî |
| Dual | sīgaîn |
| Plural | sīgaîs |
Accusative
| Singular | σῑγήν |
| Plural | σῑγᾱ́ς |
| Singular | sīgḗn |
| Dual | sīgā́ |
| Plural | sīgā́s |
Vocative
| Singular | sīgḗ |
| Dual | sīgā́ |
| Plural | sīgaí |
Sample Sentences
Nouns inflected like σιγή
σιγή,
Etymology
From earlier *σϝίγ- (*swíg-), probably of imitative origin. Has been connected to Proto-West Germanic *swīgā (“silence”) (whence German schweigen (“to keep quiet”)); however, the Germanic term would reflect a Proto-Indo-European *sweygʰ-, which would yield Greek *εἱχ- (*heikh-), making inheritance from basic sound laws impossible. Probably not related to σιωπή (siōpḗ, “silence”), despite the resemblance. See: German Nouns '
schweigen'.
Translations