Noun: γρύψ
Hyphenation:
Gender:
Nominative
| Singular | γρῡ́ψ |
| Dual | γρῦπε |
| Plural | γρῦπες |
| Singular | grū́ps |
| Dual | grûpe |
| Plural | grûpes |
Genitive
| Singular | γρῡπός |
| Dual | γρῡποῖν |
| Plural | γρῡπῶν |
| Singular | grūpós |
| Dual | grūpoîn |
| Plural | grūpôn |
Dative
| Singular | γρῡπῐ́ |
| Dual | γρῡποῖν |
| Plural | γρῡψῐ́; γρῡψῐ́ν |
| Singular | tōî grūpĭ́ |
| Dual | grūpoîn |
| Plural | grūpsĭ́(n) |
Accusative
| Singular | γρῦπᾰ |
| Dual | γρῦπε |
| Plural | γρῦπᾰς |
| Singular | grûpă |
| Dual | grûpe |
| Plural | grûpăs |
Vocative
| Singular | γρῡ́ψ |
| Dual | γρῦπε |
| Plural | γρῦπες |
| Singular | grū́ps |
| Dual | grûpe |
| Plural | grûpes |
Sample Sentences
-
460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.116 (compare Aeschylus, Prometheus Bound 395)
Nouns inflected like γρύψ
γρύψ,
Etymology
1. Uncertain. Commonly linked to γρῡπός (grūpós, “hook-nosed; aquiline”), which is from Proto-Indo-European *ger- (“to turn, twist, bend, wind”), related to Old English crumb, crump (“bent, crooked”), Old High German krump.
2. Beekes and Klein dismiss an Indo-European origin and instead suggest Pre-Greek; possibly borrowed via Hittite or some other Anatolian medium from a Semitic word related to Akkadian 𒅗𒆕𒁍 (karūbu) and Hebrew כרוב (kerúv), in which case a doublet of χερούβ (kheroúb).
Verbs referencing "γρύψ"
Swedish Nouns
grip, French Nouns
griffon, Italian Nouns
grifo, Portuguese Nouns
grifo, Russian Nouns
гриф, Ukrainian Nouns
гриф, Hungarian Nouns
griff, Greek Nouns
γρύπας, Irish Nouns
gríobh, Danish Nouns
grif, Asturian Nouns
grifu, Catalan Nouns
griu, Danish Nouns
grib, Romanian Nouns
zgripțor, Old English Nouns
giw, Old Norse Nouns
gripr.
Translations