Latin: cognosco

Latin verb 'cognosco' conjugated in all tenses

Bookmark and Share

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): cognōscō

Active

Nominal Forms

Infinitive: cognṓscere
Present participle: cognōscēns; cognōscéntis
Future participle: cognitúrus
Gerund: cognōscéndum
Gerundive: cognōscéndus

Indicative

Present

egocognōscō
cognōscis
iscognōscit
nōscognṓscimus
vōscognṓscitis
cognōscunt

Imperfect

egocognōscḗbam
cognōscḗbās
iscognōscḗbat
nōscognōscēbā́mus
vōscognōscēbā́tis
cognōscḗbant

I Future

egocognōscam
cognōscēs
iscognōscet
nōscognōscḗmus
vōscognōscḗtis
cognōscent

Perfect

egocognōvī
cognōvístī
iscognōvit
nōscognōvimus
vōscognōvístis
cognōvḗrunt

Pluperfect

egocognṓveram
cognṓverās
iscognṓverat
nōscognōverā́mus
vōscognōverā́tis
cognṓverant

II Future

egocognṓverō
cognṓveris
iscognṓverit
nōscognōvérimus
vōscognōvéritis
cognṓverint

Conjunctive

Present

egocognōscam
cognōscās
iscognōscat
nōscognōscā́mus
vōscognōscā́tis
cognōscant

Imperfect

egocognōscerem
cognōscerēs
iscognōsceret
nōscognōscerḗmus
vōscognōscerḗtis
cognōscerent








Perfect

egocognṓverim
cognṓveris
iscognṓverit
nōscognōvérimus
vōscognōvéritis
cognṓverint

Pluperfect

egocognōvíssem
cognōvíssēs
iscognōvísset
nōscognōvissḗmus
vōscognōvissḗtis
cognōvíssent

I Imperative

cognōsce
vōscognṓscite

II Imperative

cognṓscitō
iscognṓscitō
vōscognōscitṓte
cognōscúntō

Passive

Nominal Forms

Infinitive: cognṓscere
Perfect participle: cognitum



Indicative

Present

egocognōscor
cognṓsceris
iscognṓscitur
nōscognṓscimur
vōscognōscíminī
cognōscúntur

Imperfect

egocognōscḗbar
cognōscēbā́ris
iscognōscēbā́tur
nōscognōscēbā́mur
vōscognōscēbā́minī
cognōscēbántur

I Future

egocognōscar
cognōscḗris
iscognōscḗtur
nōscognōscḗmur
vōscognōscḗminī
cognōscéntur

Perfect

egocognitus sum
cognitus es
iscognitus est
nōscognitī sumus
vōscognitī estis
cognitī sunt

Pluperfect

egocognitus eram
cognitus erās
iscognitus erat
nōscognitī erāmus
vōscognitī erātis
cognitī erant

II Future

egocognitus erō
cognitus eris
iscognitus erit
nōscognitī erimus
vōscognitī eritis
cognitī erunt

Conjunctive

Present

egocognōscar
cognōscā́ris
iscognōscā́tur
nōscognōscā́mur
vōscognōscā́minī
cognōscā́ntur

Imperfect

egocognōscerer
cognōscerḗris
iscognōscerḗtur
nōscognōscerḗmur
vōscognōscerḗminī
cognōscerḗntur








Perfect

egocognitus sim
cognitus sīs
iscognitus sit
nōscognitī sīmus
vōscognitī sītis
cognitī sint

Pluperfect

egocognitus essem
cognitus essēs
iscognitus esset
nōscognitī essēmus
vōscognitī essētis
cognitī essent